Daralma

Sokaklar gökyüzü insin diyedir aşağıÇocuklar oynasın diye

Sokaklar pencereler baksın diyedir birbirineDertleşsin diye

Önce yüzüyle eskir evlerYavaş yavaş kaybeder beden ısısınıSesi yetmez olur da odalaraBahçelere zor atar kendiniSuskunlaşır kapılar, pencereler uykulu

Dört duvarın sohbetidir odaEvler hâlâ konar göçer çadırı çoğumuzunÖlümü büyüttüğümüz ipek kozalar

Öyle daralttık ki içimiziBir saksılık toprağa yer yokHerkesin kendini gösteriyor pusulasıAğaç kendi göğünü biliyor sadece

Ve tüm yolculukların sonundaOteller kolayca terkedilir depeki ya evler...

Gonca Özmen / Çıkın Dergisi Haziran 2001 sayısı