Dağılma

Sözün ateşle bir ilgisi olmalıAlevlenip sönmekle aşkın

Gölgesiz olduğum doğru, apansızlığım daDokunsan dağılacak yüzümün eğrileriGizliden düşeceğim sabahın boşluğuna

Bahçenin duvarı yok ki gizlensinBalkonda hıçkıran çamaşırlarKüf ve nem kokusu ve dalgın bir evinDurmadan soyunması çocukluğuma

Taş sırrını unuttuAda hapsindeyiz, kayık gittiIssız kaldım suyun gövdesinde

Anlatmayın artık iki kişilik aşklarıÇoğul ekleri de yaşar yalnızlığı