Çatısız Hayal

Her kuyuda saçlarını kesen bir kadın otururHırpalanmış güllerin, uğultusunda eti, henüz çiğSabahın dilsizliğini öğrenmiş gibi erkenVe buğulu bir Modigliani tenhası boynunda

-Ah eşiğim! Eşiğimde kaç ölü sevişmeEşik ki en dar yolculuktur kadında

Mühürlüydü yüzünün okunmamış mektubuTepeden tırnağa dağılıyordu çatısız bir hayalHangi yanımdı bu kadın böylesine ırak?O soyunan bir orman, bense bunaltı akşama

-Ah çıkmazım! En çingenesi mevsimlerinNe ki her bahçede azarlanmış rüzgârım

Suçüstüyüz tüm yenik bağışlamalardanAğırlaşan çıplaklıktan odalar dolusuFreud'su bir leke uzar diye derisinde aynanınAnnemin bocalaması hep göğüs uçlarında

-Ah cinnetim! Söktüm rahmimden göğüLanetli bir kısrağım ancak hiçlikte soluyan