Gonca Özmen

Çatısız Hayal

Her kuyuda saçlarını kesen bir kadın otururHırpalanmış güllerin, uğultusunda eti, henüz çiğSabahın dilsizliğini öğrenmiş gibi erkenVe buğulu bir Modigliani tenhası boynunda-Ah eşiğim! Eşiğimde kaç ölü sevişmeEşik ki en dar yolculuktur kadındaMühürlüydü yüzünün okunmamış mektubuTepeden tırnağa dağılıyordu çatısız bir hayalHangi yanımdı bu kadın böylesine ırak?O soyunan bir orman, bense bunaltı akşama-Ah çıkmazım! En çingenesi mevsimlerinNe ki her bahçede azarlanmış rüzgârım Suçüstüyüz tüm yenik bağışlamalardanAğırlaşan çıplaklıktan odalar dolusuFreud'su bir leke uzar diye derisinde aynanınAnnemin bocalaması hep göğüs uçlarında-Ah cinnetim! Söktüm rahmimden göğüLanetli bir kısrağım ancak hiçlikte soluyan Gonca Özmen / Adam Sanat Dergisi Ağustos 2001 sayısı

Temalar