Grodek

Akşam oldu mu hazan ormanlarıKan kusan silahların sesiyle sarsılır,Altından yaylalarla mavi göller üzerinde güneşDurmadan artan kederiyle yıkılır gider;Gece kucaklar ölüme yazılmış savaşçıları,Ve parçalanmış ağızların keskin çığlığını.Şafağın kızıl bulutlarına oturan öfkeli TanrıÇayırların üzerinde sessizce toplar,Akıtılan kanı; ayın ürpertici esintisindeBütün sokaklar kara çürümüşlüğe bulanır.Gecenin ve yıldızların altından dalları dibinde,Salınır suskunluğa gömülü ormanda kızkardeş gölge,Kahramanların ruhunu ve kanlı başlarıSelamlamak için;Ve sessiz çınıltısı işitilirGüzün karanlık flütlerinin.Ey gururlu hüzün! Siz tunçtan sunaklar,Ruhun kızgın alevini dev bir acı besliyor,Doğmamaya yazgılı torunlar.

Çeviri: Oğuz Yaşar A.