Çingeneler

Özlemin korları var gece karanlığı bakışlarındaHiç bulamadıkları vatana duyulan özlemin korları.Öylece kapılmış gidiyorlar, derin esrarı yalnızcaSonsuz hüzünlerde yatan bir kara yazgının akışına.

Bulutlar öncülük ediyorlar yollarına,Kimi zaman peşlerine bir kuş sürüsü takılıyor,Akşam vakti izleri kaybolana kadarVe bazen de rüzgâr, bir veda çanını getiriyor.

Yıldızların yalnızlığıyla örülüdür döşekleri,Bu yüzden şarkıları daha bir özlemle dalgalanmaktaHıçkırıklar, kaç kuşaktan miras lanetlerin ve acıların eseri,Öyle ki, hiçbir yıldızın umudu yüreklerini aydınlatamamakta.