Derin Uyku

Uyandırmasın kimseuyuyan bu çocuğu.Bir zamanlar karnımdaböyle derin uyurdu.

O duru dinleniştenaçtırdım gözlerini,yaslanıp göğsüme yineuyuyakaldı şimdi.

Alnındaki damarlarsanki atmıyor artık.Minik yengeçler gibi ayakları,gövdesi pembe bir balık.

Çiğ düşmüş olmalııslak kirpiklerine.Müzikle sallanıyorkolları uykusunda.

Dere gibi usulcaakıyor nefesi.Titriyor gözkapaklarıdefne yaprağı gibi.

Hiçbir şey söylemeyinuyanıncaya kadar,bırakın uyusun böyle,çevresinde sığınaklar.

Bir sığınaktır çatı,kapı bir başka sığınak,kadın olan annesi,annemiz olan toprak.

Bu sessizlik içindebelki de öğrenirimo uykuyu yenidennicedir yitirdiğim.

Her yanı duru sevgi,derin uyku her yanı,bırakın da kullansınbu güzel armağanı.

Çeviri: Ülkü TAMER