Leylâ Vü Mecnûn 701-800
Bî-hûdedür ol kamu fesâneKim âşıkdur fülan fülâna
Çün vâkıa şek mahalli oldıOl vâkıadan teselli oldı
Leylî hem oturdı evde nâ-çârDöndi sadefine dürr-i şeh-vâr
Bir bürcde sâbit oldı ahterMahbûs-i hizâne oldı gevher
La‘l oldı esîr-i sîne-i sengHabs oldı gül-âba şîşe-i teng
Gamdan tebeh oldı rûzgârıNevmîd dil-i ümîd-vârı
Âh eyler idi velî ne hâsılOl yel açamazdı gonca-i dil
Göz yaşı tökerdi lîk ne sûdBitmezdi anunla nahl-i maksûd
Zülfi kimi pîç ü tâba düşdiHayrân kalup ıztırâba düşdi
Ağzı kimi hulkın etdi gam darÇeşmi kimi cismi oldı bî-mâr
Ne derdini sahlasa karârıNe şerh-i gam etse gam-güsârı
Fânûs-ı hayâle girdi ol şem‘Gönlini kılup hayâl ile cem‘
Her dem çeküp ol gam içre min âhSabr etdi zarûret ile ol mâh
Derd ile düzüp terâne-i gamBu bir gazeli ohurdı her dem
Bu gazel Leylî dilindendür
Felek ayırdı meni cevr ile cânânumdanHazer etmez mi aceb nâle vü efgânumdan
Oda yandurmasa bir şu‘le ile nüh feleğiNe biter âteş-i âh-ı dil-i sûzânumdan
Gam-ı pinhân meni öldürdi bu hem bir gam kimGül-ruhum olmadı âgeh gam-ı pinhânumdan
Âh idi hem-nefesüm âh ki ol hem âhirÇıhdı ikrâh kılup külbe-i ahzânumdan
Men ne hâcet ki kılam dâğ-ı nihânum şerhinÂkıbet zâhir olur çâk-i girîbânumdan
Hak bilür yâr değül cân ü dilümden gâibN’ola ger gâib ise dîde-i giryânumdan
Cân eğer çıhsa tenümden eser-i mihri ileEser-i mihri sağınman ki çıhar cânumdan
Lutf edüpsen meğer ey bâd bu günden beyleVeresen bir haber ol serv-i hırâmânumdan
Ey Fuzûlî gam-ı hecr ile perîşândur hâlKimse âgâh değül hâl-i perîşânumdan
Tamâmî-i sühan
Sâkî getür ol mey-i mugânıKim unudalum gam-ı cihânı
Rahm eyle ki kasd-ı cân eder gamBağrum sitem ile kan eder gam
Kıl aklumı bâde ile zâilÇerhün siteminden eyle gâfil
Feryâd ki çerh bî-vefâdurDâim işi cevr ile cefâdur
Bir âdet ile medârı yohdurDevrânınun i‘tibârı yohdur
Ger hem-nefes etse iki yârıBir yere getürse iki zârı
Elbette sebep salup arayaAnları esîr eder belâya
Bi’llâh ne yamandur âşinâlığÇün vâki‘ olur yine cüdâlığ
Gül-zâr-ı kelâm bağ-bânıBeyle bezemiş bu bûstânı
Kim serv-i riyâz-ı mihnet ü derdSevdâ-zede Kays-i derd-perverd
Her subh gederdi mektebe şâdMektebde olurdı gamdan âzâd
Meşk-i hat-ı hüsn-i yâr ederdiDef‘-i gam-ı rûzgâr ederdi
Zevk ile dutup tarîk-ı sâbıkÂdet üzerine subh-ı sâdık
Geldi yine mektebe ferah-nâkTâ kim kıla zevk-ı vaslı idrâk
Gördi ki behişte hûr gelmezGün çıhdı henüz nûr gelmez
Hurşîdsüz oldı rûz tâ şebOldı başına karanu mekteb
Bildi ki sipihr-i şu‘bede-bâzBir şu‘bede eyleyüpdür âğâz
Elbette cefâ-yı ta‘n-ı ağyârOl gün yolına bırahdı bir hâr
Nevmîd olup etdi nâle bünyâdDedi nedür ey felek bu bî-dâd
N’etdüm sana kasd-ı cânum etdünKat‘-ı reh-i dil-sitânum etdün
Kesdün taleb-i garazda râhumBildür mana kim nedür günâhum
Evvel meni eyledün mükerremVasl-ı sanem ile şâd ü hurrem
Döndün yine beyle cevr edersenOl devre nakîz devr edersen
Vehm eylemedün mi kim çeküp âhSûz-ı ciğer ile bir seher-gâh
Yanduram oda tokuz revâkunSûzın sana bildürem firâkun
Tedbîr kıl ey muallim-i pîrEt sihr ile ol perîni teshîr
Ancak mana sanma yetdi bu gamKim yetdi mana yeten sana hem
Düş ey elif istikâmetündenŞerm eyle bu kadd ü kâmetünden
Kaddi hevesiyle dem urursenOl getdi aceb ki sen durursen
Ey nûn çü nihândur ebrû-yi yârSen dahi nazarda durma zinhâr
Ey mîm çü ağzı oldı gâibOldı sana hem adem münâsib
Olsan nola ey devât dil-tengÂyîne-i hâtırun dutup jeng
Ol turra-i müşg-bûdan ayruHicrân kara bağrun eylemiş su
Ey hâme sirişk-bâr olupsenSer-geşte vü bî-karâr olupsen
Gûya bu gün etmemiş müyesserDevrân sana dest-bûs-i dilber
Ey levh hatınun eyle yâdınKıl sînede nakş gam sevâdın
Bir niçe gün ol esîr-i hicrânMektebde gezüp kılurdı efgân
Her rûz figânı ile tâ şebTa‘zîb çekerdi ehl-i mekteb
Şeb hem kıluben figân ü zârıEylerdi muhâtab ol nigârı
K’ey göz nûrı gönül sürûrıSensüz gözümün yoh oldı nûrı
Evvel ne idi bu âşinâlığÂhir nişe eyledün cüdâlığ
Evvel nişe eyledün meni mestİzhâr-ı mahabbet ile pâ-best
Âhir ne içün humâra saldunBu mihnet-i intizâra saldun
Saldun dil-i zâra nâr-ı fürkatKıldun gözümi pür-âb-ı hasret
Gönlüm odı kıldı yana yanaÂheng şafak tek âsmâna
Yaşum suyı oldı vara varaBir bahr ki yoh ana kenâre
Men istemezem bu günde hem-demYanumdan ilet hayâlüni hem
Olmaya düşüp hayâlün ey mehOda yana suya bata nâgeh
Ser-mest-i şarâb-ı iştiyâkemMedhûş-i tehayyür-i firâkem
Koyma gamunı menümle hem-râhFâş eylerem anı halka nâgâh
Ser-mestde ihtiyâr olmazMedhûşda i‘tibâr olmaz
Cân oldı gamun gelende ber-bâdTeşvîş-i fenâdan oldum âzâd
Gösterdi mana gamun mezâkıAyş-ı ebedî neşât-ı bâkî
Ger gelse ecel menüm nem alaCân hod yohdur meğer gam ala
Şem‘-i şeb-i mihnet ü belâyemÂşüfte-i cünbiş-i hevâyem
Sûz-ı dil ile tökülse yaşumTîğ-i gam ile kesilse başum
Cândan çıharıp hevâ-yı aşkıTerk eylemezem belâ-yı aşkı
Bu günleri kim gam içre zâremHicrân elemiyle bî-karârem
Ger nâme-i ömre kilk-i takdîrGündür deyüben kılursa tahrîr
Eyler meni ol hisâb mağbûnKim sûret-i hâldür diğer-gûn
Gün şartı deyerler âftâbıBi’llâh ki bu nüktedür hisâbî
Her gün ki görünmez âftâbumMen gün demezem budur hisâbum
Yoh kimse bu derd-i dilden âgâhBu derd-i dil ile neyleyem âh
Derdüm söze geldüğince artarOddur yel ile zebâne dartar
Eyyâm-ı visâli eyleyüp yâdOl haste bu şi‘ri etdi bünyâd
Bu gazel Mecnûn dilindendür
Ey hoş ol günler ki men hem-râz idüm cânân ileNi‘met-i vaslın görüp nâzın çekerdüm cân ile
Görmemişdi gülşen-i ayşum hazân-ı tefrikaOlmamışdı tîre eyyâmum şeb-i hicrân ile
Meh-veşümden dûstlar devrân cüdâ ister meniDüşmenümdür hîç bilmen n’etmişem devrân ile
Yetse ger âşıklarun eflâke efgânı ne sûdYetmek olmaz mâh-veşler vaslına efgân ile
Yaşurup sahlardum elden dâğ-ı hicrânın eğerEtmek olsaydı müdârâ dîde-i giryân ile
Zevkden dîbâce bağlandı kitâb-ı ömrümeKoymadı devrân geçe evkâtum ol unvân ile
Ey Fuzûlî ahter-i bahtum müsâid olmadıKim olam bir dem mukârin ol meh-i tâbân ile
Söz muhtasar ol esîr-i sevdâBir nev‘ ile oldı halka rüsvâ
Kim Kays iken adı oldı MecnûnAhvâlini etdi gam diğer-gûn
Bu Leylîye Mecnûn güzerde mukâbil olduğıdur ve Gün mukâbelesinde hilâl-i mihri bedr-i kâmil olduğıdur
Bir gün ki bahâr-ı âlem-efrûzVermişdi cihâna feyz-i nevrûz
Salmışdı nikâb çehreden gülÇekmişdi sürûd-ı nâle bülbül
Şeb-nem mey-i nâbı ile lâleDoldurmış idi kızıl piyâle