Leylâ Vü Mecnûn 201-300

Âsîlerün olasen penâhıNevmîdlerün ümîd-gâhı

Sensen çü şefî‘-i her meâsîNe gam eğer olsa kimse âsî

Ger bende ola tamâm-ı tâatİzhâr neden bulur şefâ‘at

Sensen bu serîr pâdişâhıBu mülkde olanun penâhı

Her asrda bir nebî zuhûrıHer devrede bir resûl nûrı

Fıtrat yolını müzeyyen etdiYüz min şem‘ ile rûşen etdi

Tâ gelmeğe rûşen ola râhunBudur reh ü resmi pâdişâhun

Hâb-ı adem içre şah-ı âlemGörmişdi vücûdını mukaddem

Kim lem‘a-i nûrdan bir efserGeymiş vermiş özine zîver

Bîdâr olanda ol yuhudanGetmişdi karârı ârzûdan

Çün istedi ol menâma ta‘bîrSenden ana müjde verdi takdîr

Dünyâya peyâm-ı feyz-i nûrunTenbîh-i saâdet-i zuhûrun

Halka verüp intizâr-ı makdemOl dem geldi ki geldi Âdem

Dünyâ talebünde oldı kâimDevr ile seni dilerdi dâim

Bir bir yetüp özge enbiyâyaMi‘râca çıhardı pâye pâye

Gezmezdi senünle sâye hem-râhGûyâ ki nihâl-i kaddün ey mâh

Bu âleme vermiş idi vâyeOl âleme salmış idi sâye

Bu şeb-i mi‘râc şânıdur ve Tulû‘-i âfitâb-ı âsmânî dâstanıdur

Çün feyz-i vücûdun ile ey pâkReşk-i felek oldı arsa-i hâk

Dîdârunı görmeği meleklerPâ-bûsuna yetmeği felekler

Çoh eyleyüp ıztırâb peydâAllâh’dan etdiler temennâ

Bir yahşı zaman şereflü sâatRef‘oldı duâlara icâbet

Cibrîl yetüp yetürdi fermânK’ey serv-i riyâz-ı ilm ü irfân

Ey kadri bülend pâdişeh durLutf et şem‘-i Kadr kadrin artur

Hurşîdüni arşa sâye kılgılMi‘râcı bülend-pâye kılgıl

Ref‘ eyle hicâb-ı mâsivânıSeyr eyle mekân-ı lâmekânı

Müştâk-ı cemâldür meleklerMuhtâc-ı visâldür felekler

Eyvân-ı sipihrde sitâreMin min göz açupdur intizâra

Hoş ol ki minüp Burâka hoş-hâlBuldun derecât-ı izz ü ikbâl

Bastun ayağun bu çâr-tâkaÇıhtun derecât-ı nüh-revâka

Na‘leynüne sürdi yüz meh-i nevHurşîd ruhünden aldı pertev

Gösterdi Utârid ihtirâmunHat verdi ki men senün gulâmun

Nahîdün edüp füzûn neşâtınBezm-i tarab eyledün bisâtın

İkbâlün olup karîn-i hurşîdÖğretdi Mesîh’e resm-i tecrîd

Tîğunda bulup nizâm eyyâmTa‘lîm-i şecâat aldı Behrâm

Bircîs’e müsâid oldı ikbâlFeyz-i kademünden oldı hoş-hâl

Keyvân şeb-i Kadrin eyledün rûzOldun ana şem‘-i meclis-efrûz

Râyet sâf-ı sâbitâta çekdünOl mezraa mihr tohmın ekdün

Kıldun felek atlasını rengînOl mahfile verdün özge âyîn

Levh u kalemi müzeyyen etdünKürsî ile arşı rûşen etdün

Cibrîl’i koyup Burâk’ı saldunTevhîd yolında ferd kaldun

Ref‘ oldı sana hicâb-ı mâbeynNüzhet-gehün oldı kâbe kavseyn

Getdün oraya ki getmek olmazYetdün oraya ki yetmek olmaz

Bizden Hak’a arzlar yetürdünHak’dan bize müjdeler getürdün

Lutf etdi sana inâyet-i HakTevfîk-ı nefâz-ı emr-i mutlak

Hem mahzen-i ma‘rifet kilîdiHem ni‘met-i merhamet ümîdi

Deryâda olup ganî güherdenZevk ile dönende ol seferden

Germ idi henüz hâb-gâhunCünbişde gubâr-ı hâk-i râhun

İnsâf hemîn ola siyâhatBeyle sefer ile istirâhat

Oldı sana munca feyz hâsılBu vâkıadan zemâne gâfil

Gâfilleri eyledün haberdârEsrâr-ı nihânı etdün izhâr

Açdun der-i iltifât u in‘âmVerdün gereğince her kime kâm

Çün şefkat-i âmun oldı maksûmLutf eyle meni hem etme mahrûm

Bî-çâre Fuzûlîyem ki zâremZüll-i güneh ile hâk-sârem

Tedbîrde süstem ü sebük-râySen bir meded etmesen mana vay

Ey meş‘ale-i tarîk-ı târîkV’ey râh-nümâ-yı râh-ı bârîk

İhsânunı hâdî-i tarîk etBir feyz-i nazar mana refîk et

K’âlâyiş-i ihtilâfdan pâkPey-revligün eyleyem tarab-nâk

Gül-zâr-ı vücûdum ede sîr-âbBârân-ı rızâ-yı âl ü ashâb

Bu Kasîde Hazret-i Muhammed Aleyhisselâm Şânındadır

Yâ menba‘a’l-mekârim u yâ ma‘dine’l-vefâYâ mecma‘a’l-mahâsin u yâ mazhara’l-atâ

Ente’llezî bui‘ste ileynâ mubeşşiranV’ahtâreke’l-ilâhu ani’l-halki v’astafâ

Ente’llezî tafaddalahu’l-kurbu ve’l-kabûlV’ente’llezî tefarradahü’l-izz ü ve’l-ulâ

Men irtecâ bi-lutfike mâhâbe v’entefaMen iktedâ bi-şer‘ike mâdâa v’ehtedâ

Yâ avne men tefakkadehû inde şiddetinYâ kehfe men tehassene fi’d-darri v’eltecâ

Îsî ne-mîresed be to der kadr u menziletBer çerh eger nihed zi ser-i iktidâr pâ

Mi‘râc yâftî to vü ber Tûr şod KelîmFark ez to tâ Kelîm zi arzest tâ semâ

Âb-ı to bûd k’âteş-i Nemrûd-râ nişândRûzî ki kerde bûd der âteş Halîl câ

İkrâr-ı kâfirîst zi şer‘-i to inhirâfBurhân-ı güm-rehîst be gayr-i to iktidâ

Tâ munkatı‘ ne-gerded ez âsîb-i ihtilâfŞod beste ber to silsile-i silk-i enbiyâ

Bâ enbiyâst nisbet-i zât-ı to çun elifHem ibtidâ toî be hakîkat hem intihâ

Takdîr cuz rizâ-yı to kârî ne-mîkonedPeyveste tâat-i to edâ mîkoned kazâ

Ey âftâb-ı zâtuna her zerre bir nebîMin şer‘ ü dîn diyârına her zerreden ziyâ

Sen gâyet-i vücûdsen ü özgeler tufeylSen pâdişâh-ı mülksen ü özgeler gedâ

Cârûb-i gerd-i reh-güzerün bâl-i CebreîlTâk-ı revâk-ı dergehün eyvân-ı Kibriyâ

Dârü’ş-şifâ-yı haşrde bîmâr-ı ma‘siyetŞehd-i şefâatünden umar şerbet-i şifâ

Ey çâr-yâr-ı kâmilün a‘yân-ı mülk-i dînErbâb-ı sıdk u ma‘dilet ü re’fet ü hayâ

Devrün bu dört fasıl ile bir mu‘tedil zamânŞer‘ün bu dört rükün ile bir mu‘teber binâ

Yâ Mustafâ Fuzûlî-i muhtâca rahm edüpİzhâr-ı iltifât ile kıl hâcetin revâ

Bu arz-ı adem-i kudretdür ve Özr-i fakd-i kuvvetdür

Ârâyiş-i sohbet eyle sâkîVer bâde mürüvvet eyle sâkî

Bir câm ile kıl dimâğumı terLutf eyle bir iltifât göster

Gam merhalesinde kalmışam ferdNe yâr u ne hem-nişîn ne hem-derd

Hem-cinslerüm tamâm getmişSöz mülkinden nizâm getmiş

Bir bezmde sen kalupsen ü menBu bezmi gel edelüm müzeyyen

Sen ver bâde men eyleyem nûşMen nazm ohuyam sen ana dut gûş

Bir devrdeem ki nazm olup hârEş‘âr bulup kesâd-ı bâzâr

Ol rütbede kadr-i nazmdur dûnKim küfr ohunur kelâm-ı mevzûn

Bir mülkdeem ki ger yudup kanMazmûn-i ibârete çeküp cân

Min rişteye turfe la‘l çeksemMin ravzaya nâzenîn gül eksem

Kılmaz ana hîç kimse nezâreDerler güle hâr ü la‘le hâre

Ancak demezem ki hâk-i BağdâdAlâyiş-i nazmdandır âzâd

Yohdur bir mülk bu zamandaKim nazm revâcı ola anda

Ne Hind ü ne Fürs ü HorâsânNe Rûm ü Acem ne Şâm ü Şirvân

Olsaydı birinde bir sühan-sencElbette ıyân olurdı ol genc

Gencîne-i nazm gizlü kalmazSanman güneş olsa nûr salmaz

Kânı niçe kim nihan dutar daşEyler anı la‘l âleme fâş

Hâlâ meğer iktizâ-yı devrânOldur ki ola bu genc pinhân

Devrân ile men nakîz-seyremDevr ehlinden meğer ki gayrem

Devrân ister ki hâr ola nazmBî-izzet ü i‘tibâr ola nazm

Men muntazıram verem revâcınBîmâr ise eyleyem ilâcın

Ol nefy-i kemâl-i hikmet eylerLâzım bilürem hasâret eyler

Ta‘mîr-i harâba tâlibem menİnşâallâh gâlibem men