Leylâ Vü Mecnûn 201-300

Âsîlerün olasen penâhıNevmîdlerün ümîd-gâhıSensen çü şefî‘-i her meâsîNe gam eğer olsa kimse âsîGer bende ola tamâm-ı tâatİzhâr neden bulur şefâ‘atSensen bu serîr pâdişâhıBu mülkde olanun penâhıHer asrda bir nebî zuhûrıHer devrede bir resûl nûrıFıtrat yolını müzeyyen etdiYüz min şem‘ ile rûşen etdiTâ gelmeğe rûşen ola râhunBudur reh ü resmi pâdişâhunHâb-ı adem içre şah-ı âlemGörmişdi vücûdını mukaddemKim lem‘a-i nûrdan bir efserGeymiş vermiş özine zîverBîdâr olanda ol yuhudanGetmişdi karârı ârzûdanÇün istedi ol menâma ta‘bîrSenden ana müjde verdi takdîrDünyâya peyâm-ı feyz-i nûrunTenbîh-i saâdet-i zuhûrunHalka verüp intizâr-ı makdemOl dem geldi ki geldi ÂdemDünyâ talebünde oldı kâimDevr ile seni dilerdi dâimBir bir yetüp özge enbiyâyaMi‘râca çıhardı pâye pâyeGezmezdi senünle sâye hem-râhGûyâ ki nihâl-i kaddün ey mâhBu âleme vermiş idi vâyeOl âleme salmış idi sâyeBu şeb-i mi‘râc şânıdur ve Tulû‘-i âfitâb-ı âsmânî dâstanıdurÇün feyz-i vücûdun ile ey pâkReşk-i felek oldı arsa-i hâkDîdârunı görmeği meleklerPâ-bûsuna yetmeği feleklerÇoh eyleyüp ıztırâb peydâAllâh’dan etdiler temennâBir yahşı zaman şereflü sâatRef‘oldı duâlara icâbetCibrîl yetüp yetürdi fermânK’ey serv-i riyâz-ı ilm ü irfânEy kadri bülend pâdişeh durLutf et şem‘-i Kadr kadrin arturHurşîdüni arşa sâye kılgılMi‘râcı bülend-pâye kılgılRef‘ eyle hicâb-ı mâsivânıSeyr eyle mekân-ı lâmekânıMüştâk-ı cemâldür meleklerMuhtâc-ı visâldür feleklerEyvân-ı sipihrde sitâreMin min göz açupdur intizâraHoş ol ki minüp Burâka hoş-hâlBuldun derecât-ı izz ü ikbâlBastun ayağun bu çâr-tâkaÇıhtun derecât-ı nüh-revâkaNa‘leynüne sürdi yüz meh-i nevHurşîd ruhünden aldı pertevGösterdi Utârid ihtirâmunHat verdi ki men senün gulâmunNahîdün edüp füzûn neşâtınBezm-i tarab eyledün bisâtınİkbâlün olup karîn-i hurşîdÖğretdi Mesîh’e resm-i tecrîdTîğunda bulup nizâm eyyâmTa‘lîm-i şecâat aldı BehrâmBircîs’e müsâid oldı ikbâlFeyz-i kademünden oldı hoş-hâlKeyvân şeb-i Kadrin eyledün rûzOldun ana şem‘-i meclis-efrûzRâyet sâf-ı sâbitâta çekdünOl mezraa mihr tohmın ekdünKıldun felek atlasını rengînOl mahfile verdün özge âyînLevh u kalemi müzeyyen etdünKürsî ile arşı rûşen etdünCibrîl’i koyup Burâk’ı saldunTevhîd yolında ferd kaldunRef‘ oldı sana hicâb-ı mâbeynNüzhet-gehün oldı kâbe kavseynGetdün oraya ki getmek olmazYetdün oraya ki yetmek olmazBizden Hak’a arzlar yetürdünHak’dan bize müjdeler getürdünLutf etdi sana inâyet-i HakTevfîk-ı nefâz-ı emr-i mutlakHem mahzen-i ma‘rifet kilîdiHem ni‘met-i merhamet ümîdiDeryâda olup ganî güherdenZevk ile dönende ol seferdenGerm idi henüz hâb-gâhunCünbişde gubâr-ı hâk-i râhunİnsâf hemîn ola siyâhatBeyle sefer ile istirâhatOldı sana munca feyz hâsılBu vâkıadan zemâne gâfilGâfilleri eyledün haberdârEsrâr-ı nihânı etdün izhârAçdun der-i iltifât u in‘âmVerdün gereğince her kime kâmÇün şefkat-i âmun oldı maksûmLutf eyle meni hem etme mahrûmBî-çâre Fuzûlîyem ki zâremZüll-i güneh ile hâk-sâremTedbîrde süstem ü sebük-râySen bir meded etmesen mana vayEy meş‘ale-i tarîk-ı târîkV’ey râh-nümâ-yı râh-ı bârîkİhsânunı hâdî-i tarîk etBir feyz-i nazar mana refîk etK’âlâyiş-i ihtilâfdan pâkPey-revligün eyleyem tarab-nâkGül-zâr-ı vücûdum ede sîr-âbBârân-ı rızâ-yı âl ü ashâbBu Kasîde Hazret-i Muhammed Aleyhisselâm ŞânındadırYâ menba‘a’l-mekârim u yâ ma‘dine’l-vefâYâ mecma‘a’l-mahâsin u yâ mazhara’l-atâEnte’llezî bui‘ste ileynâ mubeşşiranV’ahtâreke’l-ilâhu ani’l-halki v’astafâEnte’llezî tafaddalahu’l-kurbu ve’l-kabûlV’ente’llezî tefarradahü’l-izz ü ve’l-ulâMen irtecâ bi-lutfike mâhâbe v’entefaMen iktedâ bi-şer‘ike mâdâa v’ehtedâYâ avne men tefakkadehû inde şiddetinYâ kehfe men tehassene fi’d-darri v’eltecâÎsî ne-mîresed be to der kadr u menziletBer çerh eger nihed zi ser-i iktidâr pâMi‘râc yâftî to vü ber Tûr şod KelîmFark ez to tâ Kelîm zi arzest tâ semâÂb-ı to bûd k’âteş-i Nemrûd-râ nişândRûzî ki kerde bûd der âteş Halîl câİkrâr-ı kâfirîst zi şer‘-i to inhirâfBurhân-ı güm-rehîst be gayr-i to iktidâTâ munkatı‘ ne-gerded ez âsîb-i ihtilâfŞod beste ber to silsile-i silk-i enbiyâBâ enbiyâst nisbet-i zât-ı to çun elifHem ibtidâ toî be hakîkat hem intihâTakdîr cuz rizâ-yı to kârî ne-mîkonedPeyveste tâat-i to edâ mîkoned kazâEy âftâb-ı zâtuna her zerre bir nebîMin şer‘ ü dîn diyârına her zerreden ziyâSen gâyet-i vücûdsen ü özgeler tufeylSen pâdişâh-ı mülksen ü özgeler gedâCârûb-i gerd-i reh-güzerün bâl-i CebreîlTâk-ı revâk-ı dergehün eyvân-ı KibriyâDârü’ş-şifâ-yı haşrde bîmâr-ı ma‘siyetŞehd-i şefâatünden umar şerbet-i şifâEy çâr-yâr-ı kâmilün a‘yân-ı mülk-i dînErbâb-ı sıdk u ma‘dilet ü re’fet ü hayâDevrün bu dört fasıl ile bir mu‘tedil zamânŞer‘ün bu dört rükün ile bir mu‘teber binâYâ Mustafâ Fuzûlî-i muhtâca rahm edüpİzhâr-ı iltifât ile kıl hâcetin revâBu arz-ı adem-i kudretdür ve Özr-i fakd-i kuvvetdürÂrâyiş-i sohbet eyle sâkîVer bâde mürüvvet eyle sâkîBir câm ile kıl dimâğumı terLutf eyle bir iltifât gösterGam merhalesinde kalmışam ferdNe yâr u ne hem-nişîn ne hem-derdHem-cinslerüm tamâm getmişSöz mülkinden nizâm getmişBir bezmde sen kalupsen ü menBu bezmi gel edelüm müzeyyenSen ver bâde men eyleyem nûşMen nazm ohuyam sen ana dut gûşBir devrdeem ki nazm olup hârEş‘âr bulup kesâd-ı bâzârOl rütbede kadr-i nazmdur dûnKim küfr ohunur kelâm-ı mevzûnBir mülkdeem ki ger yudup kanMazmûn-i ibârete çeküp cânMin rişteye turfe la‘l çeksemMin ravzaya nâzenîn gül eksemKılmaz ana hîç kimse nezâreDerler güle hâr ü la‘le hâreAncak demezem ki hâk-i BağdâdAlâyiş-i nazmdandır âzâdYohdur bir mülk bu zamandaKim nazm revâcı ola andaNe Hind ü ne Fürs ü HorâsânNe Rûm ü Acem ne Şâm ü ŞirvânOlsaydı birinde bir sühan-sencElbette ıyân olurdı ol gencGencîne-i nazm gizlü kalmazSanman güneş olsa nûr salmazKânı niçe kim nihan dutar daşEyler anı la‘l âleme fâşHâlâ meğer iktizâ-yı devrânOldur ki ola bu genc pinhânDevrân ile men nakîz-seyremDevr ehlinden meğer ki gayremDevrân ister ki hâr ola nazmBî-izzet ü i‘tibâr ola nazmMen muntazıram verem revâcınBîmâr ise eyleyem ilâcınOl nefy-i kemâl-i hikmet eylerLâzım bilürem hasâret eylerTa‘mîr-i harâba tâlibem menİnşâallâh gâlibem men