Leylâ Vü Mecnûn 1901-2000

Peyvendüni gayr ile eşitdümBi’llâh ki besî teaccüb etdümEy çeşme-i âb-ı zindegânîSen cânum içindesen nihânîBir lahza gözümden olmadun dûrVaslun niçe oldı gayre makdûrGer İbni Selâma nûr-ı LeylîBir vech ile eylemiş tecellîLeylîden olan hayâli görmişÖz vâhimesiyle ayş sürmişLeylî demesün mana karîndürKim ana hayâli hem-nişîndürMecnûndan eder mi ol cüdâlığKim gayr ile ede âşinâlığEy gevher-i tâc ü tâc-ı târekMaksûduna yetdüğün mübârekAshâb yığup tarab kılup şâdBu hayr işi eyeleyende bünyâdÇoh zevk ile çekdüm intizârıKim yâd edesen men-i figârıSen hod demedün ki bir kulum varBoynında tarîk ile yolum varGer sandun ise ki pür-huzûremŞâyeste-i servet-i sürûremŞart idi mana hem etmek i‘lâmTâ men hem alam bu bezmden kâmLi’llâhi’l-hamd elüm değül darCân kimi nukûda kudretüm varV’er sandun ise ki nâ-tüvânemÂzürde-i mihnet-i cihânemHem şart idi özr kılmak irsâlEtmek meni bir söz ile hoş-hâlNe beyle edüp ne eyle ey gülYahşi midür eylemek tegâfülEy cânum içinde câna düşmenHer niçe ki düşmenem sana menÂyîn-i kadîmüni unutmaMin yâr dut özge hûy dutmaGayr ile olanda şâd ü hurremTakrîb ile yâd kıl bizi hemNakş et bu murabbaı harîreGör anı getür bizi zamîreBu murâbba‘ Mecnûn dilindendürGayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğünBezm edüp halvet kılup yüz lutf u ihsân etdüğünAhd bünyadın mürüvvetdür mi vîrân etdüğünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğünLahza lahza müddeî pendin dür-i gûş eyledünKana kana gayr câm-ı şevkini nûş eyledünVara vara ahd ü peymânı ferâmûş eyledünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğümGayre salup mihrüni bizden savutdun âkıbetTerk-i mihr etdün tarîk-i zulm dutdun âkıbetAhdler peymânlar etmişdün unuttun âkıbetHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğümCürmümüz n’oldı ki bizden eyledün bîzârlığBiz gamun çekdük sen etdün özgeye gam-hârlığSizde âdet bu mıdur beyle olur mı yârlığHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdügünÇerh tek bed-mihrliğ resmini bünyâd eyledünYahşi adun var iken döndün yaman ad eyledünDöne döne bizi gam-nâk özgeni şâd eyledünHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğünGönlümüz min-ba‘d zülfünçün perîşân olmasunBağrumuz la‘lün hevâsiyle dahi kan olmasunBî-vefâsen çeşmümüz yâdunla giryân olmasunHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğünVa‘de-i vasl ile aldun sabrumuz ârâmumuzOlmadı her gün visâlünden müyesser kâmumuzGeçdi hecr ile Fuzûlîden beter eyyâmumuzHanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğünTamâmî-i sühanPâyâna çü yetdi sa‘y-i hâmeTeslîm olındı Zeyde nâmeMektûb ile Zeyd olup sebük-perAzm eyledi eyle kim kebûterÇün yetdi nigâr olan diyâraMekr ile visâle kıldı çâreEfsûn ile urdı sihrden demTâ İbni Selâma oldı hem-demLeylînün eşitdi vasf-ı hâlinKeyfiyyet-i mihnet ü melâlinDedi bilürem nedür devâsıUş yazılu mendedür duâsıBağlandı anun sözine ihlâsHalvet-geh-i kurbe kıldılar hâsÇün Leylîye zeyd oldı vâsılMaksûdını etdi baht hâsılBir dem oturup gelüp kıyâmaEl urdı revân çıhardı nâmeTa‘vîz dedi vü kıldı ta‘zîmEvvel öpüp andan etdi teslîmÇün nâmeni aldı Leylî-i zârOl nâmeden aldı bûy-ı dildârBildi ki bir özge kayddür buNe nüsha-i Amr ü Zeyddür buOl feyzi bilüp özine ikbâlGöz merdümine yetürdi fi’l-hâlÇün nâmeye kıldı bir nezâreCân kisvetin etdi pâre pâreKim dür ala bahr-ı çeşm-i terdenLâ‘l ala hizâne-i ciğerdenOl nâmenün eyleye nisârınEfzûn ohıdı bildi mazmûnFehm etdi maâni vü ibâretBildi neyedür olan işâretCânına kılup itâb te’sîrOl nâme cevâbın etdi tahrîrBu Leylînün Mecnûna peygâm-ı cevâbıdur Ve özr ü itâbıdurBu tarz ile oldı kilki cârîKim evvel-i nâme nâm-ı BârîMi‘mâr-ı binâ-yı akd ü peyvendVehhâb-ı atâ-yı mâl ü ferzendİzhâr-ı vücûd eden ademdenİcâd-ı hudûs eden kıdemdenMeşşâta-i şâhed-i zemâneSultân-ı bülend-âsitâneBu nâme ki bir figârdandurYa‘nî men-i bî-karârdandurBir sâhib-i izz ü i‘tibâraYa‘nî Mecnûn-i dil-figâraEy hâk-bisât ü hâr-bisterKâm-ı dil-i teng ü dîde-i terHer ta‘ne ki eylesen revâdurSenden hacîlem yüzüm karadurBesdür mana çekdüğüm hacâletŞermendeliğümdeki melâletÇün mu‘terifem ki var günâhumÖz lutfun eyle özr-hâhumMen gevherem özgeler hırîdârMende değül ihityâr-ı bâzârDevrân ki meni mezâda saldıBilmem kim idi satan kim aldıOlsaydı menüm bir ihtiyârumOlmaz idi senden özge yârumGer töhmete olmışem giriftârİkrâh ile menden olma bîzârBir dür değülem ki ola hakkâkAldukda tasarrufumda çâlâkGer İbni Selâma dil-fürûzemŞem‘-i şeb ü âftâb-ı rûzemKâni‘dür ırağdan ala bir nûrMen andan ü menden ola ol dûrDûr olsa görür fürûg ü tâbumOldukda yahın çeker azâbumFikr etme ki men neşât-mendemBir dâm-ı gam içre pây-bendemNe zehre-i seyr-i kûçe vü kûyNe tâb-ı tapance-i ser ü rûyGâhî heves eylesem figânaEvvel ana isterem behâneYa ata vü ane eylerem yâdYa sohbet-i hem-nişîn ü hem-zâdGer rahtımı etmek eylesem çâkHayyâtına olurem gazab-nâkKim aybludur bu dâmen ü ceybCehd eyle ki zâhir olmaya aybGâhî taleb eylesem visâlünBilmek dilesem ki n’oldı hâlünBir çeşme yana olup revâneGasl-i beden eylerem behâneTenhâ olurem orada üryânMûy-ı serüm eylerem perîşânÂyîneye eylerem nigâhıHâlün görürem senün ke-mâhîBoynunda yoh özge tavkdan bârLa‘lümde bulınmaz özge güftârBoynum kolunı diler havâdanLa‘lüm lebüni sorar sabâdanCândan gamun içre nâ-ümîdemŞemşîr-i cefâ ile şehîdemKanlu kefenümdür al perdeMen gûrdaem sağınma erdeGel şem‘-i mezârum eyle âhunZîb-i lahd et gubâr-ı râhunMen bülbül-i bâğ-ı firkatem zârAmmâ kafes içreem giriftârBilmem bu kafesde n’ola hâlümSındurdı belâ per ile bâlümBir vahşî ile ger etmişem hûMüstevcib-i serzeniş değül buVâhşîler imiş senünle hem-demHem-reng olubem senünle men hemEy âşık-ı müst-mend ü mehcûrDutgıl men-i müst-mendi ma‘zûrSabr et niçe gün ki ola gerdûnBu günleri eyleye diğer-gûnAncak özüni nizâr sanmaSer-geşte-i rûzgâr sanmaBu şi‘ri ger ohısan demâdemMa‘lûmun olur menüm gamum hemBu murabba‘ Leylî dilindendürGirîbân oldı rüsvâlığ eliyle çâk dâmen hemMana rüsvâlığunda dûst hem ta‘n etdi düşmen hemReh-i aşk içre cân kıldum giriftâr-ı belâ ten hemBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hemEğer dutsam gamum elden nihân sabr u karârum yohVe ger şerh-i gam-ı pinhânum etsem gam-güsârum yohEsîr-i bend ü zindânem elümde ihtiyârum yohBu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hemOlupdur eşk-i hûn-âb ile gül-gûn çehre-i zerdümYanupdur âteş-i hicrâna cân-ı derd-perverdüm