Yalnızlığın Hüznü

Camın arkasında kar yağıyorCamın arkasında kar yağıyorBir el, yüreğimin sessizliğineHüzün tohumları ekiyor.Sonumu böyle gördükten sonraSaçların ağardı ey kar,Ama yüreğime yağdın ne yazıkMezarıma değil.Bir fidan gibi titriyor gövdemYalnızlığın soğuğundan.Süzülüyor kalbimin karanlığınaYalnızlığın korkunçluğuArtık içimi ısıtmıyorsun AşkEy donmuş güneşGönlüm ümitsizlik çölüYorgunum, aşktan yorgun.Ey aldatıcı şeytan, şiirSenin de sevinçli goncan kurudu,Sonunda;Ruhum, bu kederli uykudan uyandı.Ondan sonra neye baktıysamBaş döndürücüŞarabı görüm,Ne yazık aradığım bir rüyanın hayaliydi.Tanrım, cehennemi,n kapılarını benim için açNe zaman kadar gizleyeceğim yüreğimdeCehennem sıcağı arzumu.Batıda batan güneşi çok gördüm,Ne yazık güneyde solduBenim batamayan güneşim.Ondan sonra ne arıyordum,Ondan sonra neyi gözetliyorum?Soğuk bir damla gözyaşıSıcak bir mezar gerek benim için uyumaya.Camın arkasında kar yağıyor,Camın arkasında kar yağıyor,Bir el, yüreğimin sessizliğineHüzün tohumları ekiyor.