Tutsak

seni istiyorum ve biliyorumasla koynuma almayacağımsen o aydın ve pırıl, pırıl gökyüzüsünben bu kafeste bir tutsağım

kara ve soğuk parmaklıklar ardındangözlerim hasretle bakıyor yüzüne doğrubir elin uzanışını düşlüyorum,ansızın ben de uçayım sana doğru

boş bir anda düşlüyorumbu sessiz hapishaneden uçmayıgülerek gardiyan adamın gözüneyanında yaşama yeniden başlamayı

düşlüyorum ancak bilirim aslabu kafesten kurtulmaya gücüm kalmamışgardiyan adam istese bilekanatlanıp uçmaya soluğum kalmamış

parmaklıklar ardında her sabahbir çocuğun bakışı güler bana doğrusevinç şarkılarına başladığımdadudağında öpücükle gelir bana doğru

şayet bir gün, ey gökyüzükanatlanırsam bu sessiz evdenağlayan çocuğa nasıl söylerimtutsak bir kuşum vazgeç benden

bir mumum, canımın alazıylaharabeleri aydınlatırımsönüklüğü seçersem eğerbir yuvayı yıkıp dağıtırım

Çeviren: Haşim HüsrevşahiYeniden Doğuş’tan