Sonraları

benim de ölümüm gelip çatacak bir günışık dalgalarıyla parıldayan bir bahardauzak ve dumanlı bir kıştaya da feryat figandan arınmış

benim de ölümüm gelip çatacak bir günbu acı,tatlı günlerin birindediğer günler gibi bomboş bir gündebugünün ve geçip giden günlerin gölgesinde

gözlerim karanlık hollere döneceksoğuk mermerlere benzeyecek yanaklarımansızın bir uyku alıp götürecek beniacının çığlığından boşalacağım

defterime usulca kayardı ellerimşiirin büyüsünden kurtulurduhatırlarım, ellerimdebir zamanlar alevlenirdi şiirin kanı

toprak her an kendine çekmekte beniyıldan gelip yetişirler gömülmemeah, belki aşıklarım gece yarısıçiçek bırakırlar kederli kabrime

benden sonra ansızın bir tarafa çekilirkaranlık perdeleri dünyanınyabancı gözler dolanırüzerinde defterlerimin, kağıtlarımın

ufacık odama ayak basarbenden sonra, hatıramdan habersiz biriaynanın önünde yerinde dururbir tel saç, bir taraf, bir elin izi

kendimden ürker kalakalırımbenden geriye kalan her şey yok olurruhum bir teknenin yelkeni gibiuzaklaşır ufukta görünmez olur

birbiri ardınca sabırsızca geçergünler, haftalar, aylargözlerin bir mektup bekleyerekyollara dalıp kalır

lakin benim soğuk bedenimi artıkalıkoymuştur toprak, basmıştır bağrınasensiz, kalbin atışlarından uzaktakalbim çürür orada, toprağın altında

benden sonra adımı yağmur ve rüzgartaşın yüzünden yıkayıp silecek yavaşçaadın sanın efsanesinden arınıpmezarım adsız kalacak yol kenarında

Çeviri: Makbule Aras