Senin İçin Bir Şiir

Oğlum Kâmyâr'a

Bu şiiri sana söylüyorum susamış biryaz gün batımında başlangıcın buuğursuz yarı yolunda bitimsiz buacının köhne mezarında

bu sana son ninnimdir yavrucağımsenin beşiğinin yanında salınır belki bir günbu yaban çığlığım gençliğinin göklerinde yankılanır

bırak benim avare gölgem seningölgenden uzak ve ayrı kalsın bir günkavuşuruz ve o gün varsa aramızdasadece tanrı kalsın

yaslamışım karanlık bir kapıya acıdankıvrılan alnımı umutla sürüyorum buaçık kapıya ince ve soğuk parmağımı

arsızlıkla damgalanan boş kinayeleregülen bendim kendi varlığımın sesiolayım istedim yazık ki “kadın”dım

senin suçsuz bakışların bir gün bubaşlangıçsız kitaba kayar görürsünzamanın köklü isyanı tüm şarkıların yüreğinde açar

burda yıldızlar hep sönüktür burdameleklerin tümü ağlarlar burda Meryemçiçekleri çöl dikeninden değersiz açarlar

burda yalan, arsızlık ve riyakârlığın devioturmuş tüm yol ağızlarında uyanmanınaydınlık sabahından bir ışık görmüyorumgökyüzünün karanlığında

bırak gözlerimi yeniden doldurup taşırsınçiy taneleri kendimden uzaklaştım ta kiindireyim Meryem’in sili suratındanperdeleri

iyi ad kıyılarından kopmuşum göğsümdefırtına yıldızı var ne yazık öfkemin alevlerihapishane karanlığında kanatlanır

göz boyayan zahitlerle bilinsin bu anneninkolay sürmeyecek kavgasıdır tatlı yavrumbenimle senin kentin nice yıllardır şeytanyuvasıdır

bir gün gelir hasret dolu bakışların buhüzünlü şarkılara kayar benim anam oydudiyerek beni sözcüklerin arasında arar.

27 Temmuz 1957 Tahran