Senden Sonra Ey Yedi Yaş

ey yedi yaşey yola çıkmanın mucizevi an'ısenden sonra ne varsa yok olup gitti, cehalet ve çılgınlık içinde

senden sonrakuşlarlarüzgârlaaramızdagüçlü bir aydınlık ve zindelik bağı olan o pencerekırıldıkırıldıkırıldı senden sonra osu, su, sudan başka tek kelime etmeyentopraktan bebeksuda boğuldu

senden sonra ağustosböceklerinin sesini öldürdükve alfabenin harflerinden yükselen zil sesineve silah fabrikalarından yükselen düdük seslerine bel bağladık

senden sonra oyun yerimiz olanmasaların altındanmasaların ardınamasaların ardındanmasaların üstüne vardıkve masaların üstünde oynadıkve yitirdik, senin rengini, ey yedi yaş

senden sonra biz ihanet ettik birbirimizesenden sonra biz bütün yadigârlarıkurşunlarla ve saçılmış kan damlalarıyla sildiksokak duvarlarının alçılanmış şakaklarındansenden sonra meydanlara yürüdük, bağırdık:"yaşasın! ""kahrolsun! "ve meydanların hay huyunda, uyanıklık edip şehre gelenşarkıcıya, üç-beş kuruş kazandırmak için, el çırptıksenden sonra birbirimizin katili olan bizleraşkı yargıladıkve öyle ki kalplerimizceplerimizde endişeliykenaşkın payını sorguladık

senden sonra biz, mezarlıklara yüz sürdükve ölüm, büyükannenin çarşafının altında nefes alıp veriyorduve ölüm, öyle güçlü bir ağaçtı kibaşlangıcın bu tarafındaki dirilerkederli dallarına adak çaputu bağlıyorlardı onunve sonun öbür tarafındaki ölüler fosforlu köklerini kemiriyorlardı onunve ölüm o türbede oturmuştu kidört yanında ansızın dört mavi lalebeliriverdi

rüzgâr sesi geliyorrüzgâr sesi geliyor ey yedi yaş

kalktım ve su içtimve ansızın hatırladımkörpe ekinlerinçekirgelerin hücumundan nasıl korktuklarınıdaha ne kadar ödenmeline kadar ödenmeli dahabu beton küpün tamamlanması için?

biz yitirmiş olmamız gereken ne varsayitirmişizışıksız, yola düşmüşüz bizve ay, ay, o şefkatli kadın, oradaydı hepve çekirgelerin hücumundan korkan körpe ekinlerin üzerindekâgir bir damın ardında kalan çocukluk hatıralarında

ne kadar ödenmeli daha?