Onu Bağışlayın
O bazenVücudunun kederli bağlantısınıDurgun sulardaBoş mezarlarla, unutuyorVe aptalca zannediyor kiYaşama hakkı var,Onu bağışlayınBir resmin sıradan öfkesiniKışkırtmanın uzak arzusuKâğıdının gözlerinde eriyorOnu bağışlayınBaştan başa tabutundaAyın kırmızı hâlesi geziniyorVe gecenin değişken kokularıVücudunu bin yıllık uykusundanUyandırıyorOnu bağışlayınO içten yıkıkAma hâlâ gözlerinin içi ışık zerrelerinin hayaliyle parlıyorVe anlamsız saçlarıÜmitsizce aşkının soluklarının etkisiyle titriyorEy mutluluğun sâde ülkesinin sakinleriEy yağmurda açılan pencerelerin komşularıOnu bağışlayınOnu bağışlayınÇünkü büyülenmişÇünkü sizin ağır gelen varlığınızın kökleriOnun gurbet topraklarında derinlere kök salıyorVe onun kolay inanan kalbiHasretin acı darbeleriyleGöğsünün içinde kabardıkça kabarıyor