Füruğ Ferruhzad

Kurma Bebek

çok daha fazla, ah evetçok daha fazla, susabilir insan

saatlerceölülerin bakışları misali kıpırtısız bakışlarlabir sigara dumanına dalabilir insanbir fincanın biçimine ya darenksiz bir çiçeğe, bir halıyadüşsel bir çizgiye, duvara

kuru pençelerleperdeyi bir kenera çekip insan görebilirsokak ortasında delice bir yağmurun yağdığınıbir çocuğun renkli uçurtmasıylabir balkonun altında durdurğunueski bir at arabasının boş alanıgürültü aceleyle terk ettiğini

olduğu gibi insan yerinde durabilirperde kenarında, ancak kör, ancak sağır,haykırabilir insankorkunç yalancı, korkunç yabancı bir sesle"seviyorum" diyebir adamın güçlü kolları arasındagüzel ve sağlıklı bir dişi olabilir

deriden sofra bir gövdeyleiri sert iki memeylebir sarhoşun, bir delinin, bir serserinin yatağındakirletebilir insan bir aşkın masumiyetini.kurnazca aşağılayabilir insanşaşılası her bulmacayısadece bir tek bilmecenin çözümüyle uğraşabilirsadece boş bir yanıtın bulunuşuyla avunabilirboş bir yanıt, evet beş yada altı harflik.

bir ömür diz çökebilir insanöne eğik başla, soğuk bir türbenin eşiğindebilinmez bir mezarda tanrıyı görebilirdeğersiz bir kaç bozuklukla inanabilirbir caminin odacıklarında çürüyebilirmezar duaları okuyan bir ihtiyar gibibir sıfır gibi, eksilmede, arttırmada, çarpımda yahuthep aynı sonuca varabilir

kahrının kozasında senin gözlerinieski bir ayakkabının uçuk düğmesi sanabilirsu gibi kendi çukurunda kuruyabilir insan.bir anın güzelliğini utangaçlıklagülünç şipşak bir resim gibisandığın dibinde saklayabilirboş kalmış çerçevesinde bir günün, insanbir hükümlü, bir yenik, yahutçarmıha gerilmiş birinin resmini koyabilirbir duvarın yarıklarını suratçıklarla kapatabilirdaha anlamsız resimlere karışabilir.

kurma bebekler gibi olabilir insan.camdan boncuk iki gözle kendi dünyasını görenkadife bir kutu iöçindesaman dolu bir gövdeyleyıllarca tül ve boncuk ortasında uyuyabilirtüm hercai ellerin her baskısıylanedensiz haykırabilir:"ah, ben pek mutluyum"