Gecenin Soğuk Caddelerinde

Pişman değilimDüşünürken yenilgiyi, o acı yenilgiyiÇünkü ölüm tepsinin doruğundaÖptüm yazgımın çarmıhınıGecenin soğuk caddelerindeHep tedirgin ayrılıyor çiftlerBirbirlerindenBir tek fısıltı duyuluyor: hoşça kal! Hoşça kal!Gecenin soğuk caddelerinde

Pişman değilimZamanın ötesinde akıp gidiyor benim yüreğimYaşam yeniden doğuracak onuYeniden yaşatacak beni rüzgârlarınGöllerinde yüzen haberci gülü

Bak, görüyor musunNasıl çatlıyor tenimSüt nasıl oluşuyor mavi damarlarında soğuk memeleriminNasıl filizlenmeyeBaşlıyor kanO çok sabırlı çizgisinde belimin?

Ben senimSevenVe kendi içinde olan kimse oBelli belirsiz bir bağlantı buluyor birdenBinlerce garip ve belirsiz şeyleKoyu isteğiyim ben toprağınYeşersin diye uçsuz bozkırlarKendine çeken bütün suları

Uzaklardan gelen sesimi dinle benimGör beni koyu sisinde sabah dualarınınVe aynaların dinginliğinde

Bak, gene de nasıl dokunabiliyorumKalıntısıyla ellerimin karanlık düşlerin dibineNasıl bir dövme yapabiliyorum yüreğime kan lekesi gibiSuçsuz mutluluklarından yaşamın?

Pişman değilimBenden konuş ey sevgilim bir başka benleGecenin soğuk caddelerindeGene aşk dolu gözlerini gördüğünBenden!Ve hatırla beni, kederle öperken oGözlerinin altındaki çizgileri…

Çevirenler: Onat Kutlar, Celal Hoşravşahi