Gazel

benim sesimi taşlarca dinliyorsuntaşsın hemen dinlediklerini unutuyorsun

ilkbahar sağanağısın ve pencerenin uykusunudürtü darbeleriyle kaçırıyorsun

okşayışın yeşil dalı olan elimiölü yapraklarla seviştiriyorsun

şaraptan daha sapkınsın ve gözüyalazlara oturtuyor döndürüyorsun

ey kanımın bataklığının altın balığıhoş olsun sarhoşluğun beni içiyorsun

sen gün batımının mor derelerisin ve gündüzügöğsüne bastırıyor söndürüyorsun

gölgelerde, oturdu senin Furuğun ve uçuklaştıgölgelerle onu neden karaya bürüyorsun?

Çev: Haşim Hüsrevşahi