Akbaba

tepemde bir akbabahırsla ölmemi bekliyorben ise düşünüyorumnasıl bir tuzak kurayım kibana yaklaşsın daonu vurayımsoluk almak içinoturmaya kalksamişte yıkıldı diyesaldırıyor yüzümeonu vurmak içinanlayınca fırsat beklediğimihızla dönüyor gökyüzünekuşaktan kuşağaonca insanlar öldüyem olarak, şu ihtiyar akbabayadeneyimlerim sesleniyor kibitimindeyiz zamanınyaklaşan bir sonu varya senin, ya ihtiyar akbabanınbu cadı, bu kocamışleş yiyenin yazgısı, sana bağlıbaşaramazsan eğersıran geldi demektirtepemde bir akbabahırsla bekliyor ölmemivay eğerfırsatı ben kaçırırsamdökülüyor suskunluğuna akşamınezanın ayak seslerikent akşamının hayalinde yanıyoraltın ormanları düşlerinve odamın suskunluğundacuma akşamıyla uğraşıyorezanın ayak sesleribenim elimde kitapcuma akşamı sessizkopuk kopuk geliyor kulağıma,ezankime söylüyorne diyorkentuğraşıyor Cuma akşamıylave o garip sesyalın bir köylü gibiyitiyor kentin çağıltısındaben yinekitap okuyorumÇeviri: Sobhi BABEK