Friedrich Nietzsche

Yurtsuz

Dört nala koşan atlarUzaklara götürür beni,Korkmadan, doludizgin.Gören tanır beni,Ve tanıyanYurtsuz Adam diye seslenir.Haydi, haydi!Asla bırakma beni,Yazgım, ey parlak yıldız!

Kimse bana soramaz,Nerelisin diye.Asla bağlanmadım bir yereVe geçip giden zamana.Özgürüm kartallar gibi.Haydi, haydi!Asla bırakma beni,Yazgım, ey tatlı Mayıs!

Neden inanayım ki?Bir gün öleceğime,Kekre ölümü öpeceğime.Mezara mı düşeyim,Bir daha içmeyeyim miYaşamın nazenin köpüğünü?Haydi, haydi!Asla bırakma beni,Yazgım, ey renkli düş!

(1859)

Çeviri: Kenan HANOK

Temalar