Friedrich Nietzsche

Köprünün Üstünde

Köprünün üstünde durmuşum geçendeKaranlık geceye bürünmüşüm.Bir türkü duyulur uzaklardanAltın damlalar yağardı bir de

Ürperen aynasında suyunGondollar, ışıklar, bir de müzikGeçmiş kendinden, yüzdüler alaca karanlığa doğruRuhum, şu görünmez parmakların dokunduğu çalgı,Bir Venedik türküsü söyledi gizlice,Boyam boyam mutluluk içinde ürpererek.Bir duyan var mı dersin?