Bir Zamanlar Ve Şimdi

O zamanlar henüz duvağının çevresinde oynarken,Sana bir çiçek gibi tutkunkenKalbimi ince titreyişlerle saranHer seste kalbini duyarken senin,İnançla ve özlemle henüzZengin,senin gibi,resminin önünde dururken,Yerini gözyaşlarım içinBir dünya aşkım için buluken.

O zamanlar kalbim henüz güne dönerkenSanki o duyarmışçasına sesini,Ve yıldızları kalbimin kardeşi sayarkenVe baharı Tanrı'nın ahengi,O zamanlar,koruyu titreten rüzgardaHenüz senin ruhun,senin sevinç ruhunKalbin sessiz dalgalarında kıpırdarken,İşte o zamanlar altın gibi günler sarardı beni.

Yok şimdi,beni yetiştiren,doyuranYok şimdi o genç dünya,Bu, bir zamanlar yeri,göğü dolduran bağır,Ölü ve cılız bir anızlık gibi;Ah! Bahar benim derdimi okuyorHala,eskisi gibi,şen,teselli edici bir türkü,Ama yok artık hayatımın sabahı,Kalbimin baharı soldu benim.

Sonsuza kadar acı çekecek o en sevimli sevgili,Bizim sevdiğimiz şey,bir gölgeden başkası değil,Gençliğin altın düşleri öldüğündenÖldü benim içinde sevimli tabiat;Neşeli günlerde anlamamıştınYurdunun sana böylesine uzak olduğunu,Zavallı kalbim onu hiç öğrenmeyeceksin senEğer sana yetmiyorsa bu tek düşü.