Ölüm

Bu yokluk yedi bitirdi biziAğlayıp sızladık yürekten:"Adam sende... deyip geçmeliNe bulduk sanki inlemektenNe sen varlıklı ne de ben,Çul giyinip ömür sürümekHoş değil mi o beylerden? "

Neler göçtü şu dünyadan,Ne uslusu kaldı ne delisi,Göçüp gitmişler tümü buradanÇoluğu çocuğu, alisi velisiEn güzeli, dekoltelisi.Dulu, zengini ayırmaksızın,Şıkını, orta hallisiniÖlüm gelir bulur ansızın.

İster Paris olsun, ister Hèléne,Acıdır acı ölümün kancası.Son demde soluğundur kesilenYüreğine acılar dolasıTanrı bilir terden yanasıLokman Hekim bulamaz çareArtık ne kardaş kavgasıDüşecek herkes başı derdine.

Bir burnumuzdu ezilmeyen,Ölüm okudu canımıza,Şimdi ne can kalır, ne tenÖlüm dayandı kapımıza,Bir kez yazılmış alnımıza,Kız da kadın da yalan bütünÖlüm almış gemiyi azıyaÖlüp gideceğiz bir gün.

Çeviren: Abdullah Rıza ERGÜVEN