Şiirin Vaktine Mezmur

-boşlukta gezinen en eski ozan sesidir-

Bir şiir akarken damarlarında vaktin

ve sular uyurken yataklarındave rüzgâr geçerken ılgınlardanbiraz mezmur biraz mesih sesiyimtoprağın üstüne su gibi sızanyaralı bir lirin sevda şarkısıyımotlar kımıldanırken ovasında şafağınben yukarda parlak sabah yıldızıyım

bir şiir akarken damarlarında vaktinBir kadın çay koyarken gazocağınabir çocuk ekmeğini banarken balabir asker soğuk gece nöbetindendönüp düş-kadınını alırken kucağınaben yukarlarda dünya izleyicisiyimve sular kımıldanırken yataklarındave insanlar uyanırken yataklarında

bir şiir akarken damarlarında vaktin

Ve narin bir ağaç açarken dallarını şafağasabahın koyunlarına kaval sesiyimince keçi çıngırakları yayılırken ovaya“ve rızıklar ve kısmetler dağıtılırken”ve şiirler patlarken damarlarımdave sesimin kapaklarını açarken yüreğimHayat’ın dünyaya ilk fısıltısıyım

bir şiir akarken damarlarında vaktin

(Lefkoşa,20.11.1986)