Önce Bir İlk İşaret Fişeği

Yetişip zamanında duyulmadı dipten gelen derin uğultu,“iyi geceler! ”e ‘uğurlandı’ duyanlarımız da;‘fay’ çatladığında ‘geçmişola’ydı artık!Haç titreyip Hilal devrildiğinde,İkonlar ve dua levhaları duvarlarda kaydığında-işte, asıl o zaman- söndü ışıklar içimizde,ve Hayat’ın sokaklarını otlar sardı zamanla...Lekesiz Hayat ve Aşk da bir başka bahara;(Şey bibi: Gergin zamanların tellerindeçırpınan gelincikler!) Şimdi kaçımız ip ister asılsın,kaçımız göğ kuşu! Bir de ‘neoldumdelileri’mizcaz-çığlık semtimizde!Yetişip olan oldu... Meğer ki birimiz‘otlar’/mızı temizlemek için eline ilk ‘çapa’yı alsın!Ve notDün içimde ‘siyah derinlikler’ akıyordu,Bugünlerdeyse çakıl taşlarımın üstünde(hayırdır? !) neşelenmeye niyetli sular...