Hiçbir İnceliğin Kalmadığı Bir Çağda

Hiçbir inceliğin kalmadığı bir çağdahavarilerini kaybetmiş İsaTanrısını arıyordünya’nın bütün otobanlarında.

Yarım bir şiir öbür yarısınıAşk, kayıp öznelerini arıyor...

(Defterlerimi uçuruyor rüzgar;boş sayfalar-)

*

Birden ışıkları sönenbir şehir gibi değil,y-a-v-a-ş-ş-ş y-a-v-a-ş-ş-ş (yıllar içinde)içim karanlığa gömüldü.

Karanlığa gömüldü ruhum.

*

Gecenin içindepencerenin önüne götür beni, yüzümü rüzgara çevir,şehrin ışıklarına çevir, yıldızlara kaldır;Dünya en gizemli halindeyken öleyimya da iyileşeyim,her şey bir fısıltı ya da uzak bir homurtuyken-

Pencerenin önüne götür beni, yüzümü rüzgara çevir.