Fikret Demirağ

Ara Şarkılar ve Tabletler

Cypri! 1 Sezenler az değil, ki tohumumuz sana ekildi ;toprağına bıraktı ‘bir rüzgâr’, ve vaki oldu kiburda yeşerdik! Burda doldu başaklarımız, burdaüredi ‘melezlenerek’ tanelerimiz!Cypri! Çekirdeğimiz ilk senin toprağına sokuldu;burda budandık, aşılandık toprağının ilâhileriyleüzüme, aşka, zeytine ve şiire!Bizim ‘apokalips’imiz sensin: Dünyevi kıyametimiz;Yol soran yok değil başka bir ülkeye,yol soran çoook,ama değil mi ki köklerimiz sende, ve nereye gitsekkökümüzde bir tutam toprak götüreceğiz senden,öyleyse başaklarından sorsunlar bizi,yeşil ve kehribar tanelerinden-Çürürsek kendi kabuğumuz içinde kıvrılarak çürürüz;böyle olur ‘apokalips’imiz. Gerek yok ki‘İthaka’ şarkısına!

(Ey sen, ki güneşli bir buğday tanesi gibidüştüğün bu topraktaakıp giden zamanlarla, ince sularlayeşerdin ve boy attın, başaklanıp tane tuttun,ve gün gelip vakt erişince, yüreğinin debu tensel güzellikler, aşklar, ihanetler toprağınakendi tanelerini dökeceğini bildinve ülkene ağıtçı ve türkücü yazıldın-Öğren: İsa mesihten elli yaprakdökümü sonraelli çiçekaçımı sonranasıl daldırmıştı o ‘yasak’ düşüncebu toprağa ilk kılcal kökleriniürkek ve belirsiz bir ışık gibi-Düşün: Bu küçük anne toprak, dölyatağındaseni de besleyip -tane tut diye-büyütmedi mi?

Öyleyse öğren artık. Öğrenmelisin:

Yola çıkan sözyolda kalmaz…

Ve dün kaldığın yerden sürdür şarkını-)

1: Kıbrıs’ın en eski haritalardaki adı.

Temalar