Feragat

Al beni, ey ezeli gece, kollarının arasınave oğul de bana, kralım benkendi isteğiyle terk etmişdüş ve yorgunluk tahtını.

kılıcımı, yorgun kollarıma ağır gelen,yiğit ve serinkanlı ellere teslim ettim;asam ve tacım, bekleme odasında,un ufak edip bıraktım.

örme zırhım, tamamen yararsız,tıkırtılı mahmuzlarım öyle işe yaramaz,cilalı merdivenlerde bıraktım hepsini.

çıkarıp attım, bedenimden ve ruhumdan, krallığı,ve yeniden kavuştum antik ve sakin geceye,gün batımı manzarasına.