Yorgun Düş

Giyinmez ellerindeYorgun bıraktığın düşGranitlerden geçer ta kıyamete kadarİyileşmez derinlerde bıraktığın bu yaraGeçer dokularından mevsimlerinÇağlarınGül yüzünde göğerir gök mavisiAkşamlarKapına düşerBitkinKahrettiğin sevdalıBir kopuş yaşanacak saçlarındanAsılmışBir sonbahar olacak doğuşunun mevsimiDişinle tırnağınla kazacaksın mermereGözlerinin renginiDenizin harfleriniUnutulsun atılsın kanattığın kalp olsunKırılsın kanatları karanfilli şarkınınSesin su gibi aksın içerimi ısıtsınEllerin usul usul bir türküye dokunsunTaksın o zalim cellatBoynuma ateş halkaDüşsün bedenim yere kavrularak kavuşsunSoğumaz yıllar geçse kana kattığın ateşYırtılsın bakışının unuttuğu perdelerKi zindanı ayırır kölesinden efendiÇınarın kanı deliAyrılığın sızısıKi sanırdım sen gittin uçsuz bucaksızYalnızMeğer sen götürmüşsün yeri göğü yanındaAh bir bilsen ne yamanGök olmadan yaşamakVe bir bilsenNe demek ay'sız güneş'sizKalmakDeğilsin kahrolası şimdi geçer acısıBir paslı bıçak gibi ette duran bakışsınVe sıcacık bir kurşunVe kanayan bir ömürVe sihirli bir tohum biçildikçe döllenenVe oturan yüreğe çimlenen hücrelerdeAh patlayan tomurcukKök salan derinlerdeAcır, kanar ve yanarO vefasız hüznünleGiyinmez ellerindeYorgun bıraktığın düşGranitlerden geçer ta kıyamete kadarİyileşmez derinlerde bıraktığın bu yaraGeçer dokularından mevsimlerinÇağların