Ferman Karaçam

Ses II

Ay ışığı kahvendeTürkülere boyandı bir yüzünde gül açtıÖtekine ay düştü

İçtim ayı yüzündengülümsedin denize

Ay oldu içim-dışımVe uzandım göklere umudu tutmak için

Üşüdüm rüzgarındanHüzün alevlerinin