Karanfil III

yoluma düştünkan kırmızısı karanfilişte bu yüzdenbir kök sarmaşığı gibi dolandın bedenimeyüzümü, kollarımı, ellerimi sarıp sarmaladınesir aldın beni karanfilpaslı bir kama gibi duruyor göğsümdehasretin / al işteşiirlerime zulüm katan karanfilal senin olsun aşkın, senin olsun ateşinal senin olsun her şey / çünkalleştir kıyıları denizinyaşanmaz buralarda sensizyarama zulüm oku değdiayrılığıntalan oldu ilk yazımın güneşiyırtılıyor damarlarım, kahır ateşindenvicdanım yanıyor, dilim, dudaklarım, ciğerlerimherkesten bir sır gibi sakladığım adın / adınalev gibi çıkıyor ağzımdannu nasıl işlemektir kanına insanın böylekaranfilyoluma düştünkan kırmızısı karanfilağzımdan üfledin kan kırmızısıyüreğe okciğere kor bıraktındevranımı değiştirdinrengimi aşkın rengine boyadınmedine tadında bir yağmur ikindisibaksaat tam ondörthaydi git - megölgen, hayalin, adın, bedenin, her şey ve herkes gitsinruhun kalsınuzun ve acımasız oluyor kış gecelerialnıma ay ışığı düşende titriyorumsabaha boynu bükük düşüyor mekke'li kırmızı gülüncam vazodagözlerim yollarına düşüyorhayalin yüreğime düşüyorsonsuz bir hasret acısı düşüyor içimebitmeyen bir yağmur oluyor bakışlarıngitmeellerim koynumda kalmasıngitmeyaman oluyor serçe kuş üşümeleriyaman oluyor yürek titreyişleriyaman oluyor ellerine özlemyaman oluyor yanık türküler dinlemekyaman oluyor vurulmak zeytinkarası gözlerineey güzellerin gülperisi, güzelliğin abidesikara gözlümgülçehre'myaman oluyor sesine alışmakyaman oluyor karanfili biçmek ansızınbakne tuhaf zıplıyor renkler aynalardahasretin tutuşup yanıyorperdelerdeal bu cehennem ateşini gözlerimin önündenal bu çıldırtan kaçışıkaldır yokluğunun cana kıyan dansınıüşüyorum, hastayımomuzlarına tutunmalıyımgün eğri düştü omuzlarımakaranfilçıksam dağ başına, başımı vursambuzlu taşlarına göğsümü koysambir yavru ceylandan yolunu sorsamdüşsem yollarına kara gözlerinyoluma düştünkan kırmızısı karanfilben hanidir çocukkenulukar gecelerinden birinde toprak damlı bir köy evindebir şahbazdüş gördümyalın ve ateştensonra çalımlandımateşi gördüm ateşi tutttumateşten danslara katıldımbana geceleri ateşten dansları sen öğretirsinsaçların ateşten pınar gibi akar avuçlarımayüzümüz sararır, ruhumuz tutuşur gece uzadıkçabir tutam ateşten kristal olursun o "vakit geçolmadan" söndür bu ateşikır boynunu papatyanınyak damarlarımda tomucuklanan çiçekleriyüzüme vursun alevlerive bir sigara tutuştur alevlerden zaman akmadandevran dönmeden ah! zincirlere vursam devran ben senieritsem göğsümde, yaksam gövdenisavursam külünü seher yeliylegergef gibi örsem gülden terinisürsem devranını aşkın yeniden