Ferman Karaçam

Kapındayım

ıslık çalgeceyi bölboynuna dolasesini duy gözlerimin damla damlazeferini tut, eriyip yitme, diren sen o'sunaç kapınıismail'im benyerle gök arasından çıkış yokteslim oldumonurum senin, dilersentaş dilinde sesin yasakgönül dilinde benimsinüşütme ciğerini ateşlerde yineboynum acırismail'im benduruşuna yanmadımyakıldımısınmadı bedenim, bükülmedi boynumbüktürüldümeşiğindeyim, al içeribağla ve kes beniismail'im benvurulduntüylerin kaldı dişlerinin arasında keklikkovdunkoku aldı havada titrek bir sesleyalancı dedi uçarken göklereve korundunefreti donandırılaraküşümedi bu kez körpe ciğer ateşlerdensayrılıktandönecek yeniden koku'dan serüven'eyaşıyorşiirvaredene şükürgökler yarıldı içinden yürek çıktıdağlar hallaç pamuğu gibi atıldıdiplerde yürek atıyordu canlıokyanuslar taştıinciler çatladıkan aktı yürektenkapına geldim kanayarakgözlerimin sesiniduyboynumun -da- al kokusunubıçak elindeismail'im benıslık çalgeceyi bölyüzüne, yüreğine sür, kanına bulasesini duy gözlerimin damla damlaal beni evine kapındayım, yerim göğüm yokboynum önündeismail'im benkoynuna koy muhabbetli demleriıslak mendillerititrek sesleri, yalanları,yeminlerizeytin üstüne yapılankan üstüne kurulu saltanatlaruçta duran hayatlaryetmiyorbir tek vefalı bakışına adandımüstüne kan sıçramasınbağla ellerimianormal sevdiğin zat aşkınavur bıçağıismail'im ben, ismail

Temalar