İstanbul Biraz

Ben gözlerinde yaktımBu şehrinHasret anıtı yüreğiniYaktımYüzbinlerce şarlatanınıBu şehrinSoğuk bir köpüğün bedeninde

İşte bu yüzden azalıyorumİnce inceGörmüyor musunuz

Bu yüzden yok saydılar beniRuhum daha bendeyken

Oysa ben yaktımBu şehrin karanfilleriniBirer birer

Ben tükettim kelimeleriniTüm kitaplarınBilmiyor musunuz

Elimde mührüm varSöylenen ve kazılan kirli künyenizeVe bir daha doğmayacağımızıUnutmadan

Zillet’le vuruluyoruz erkek erkekSonra saçlarında ve yanaklarındaKanlı barutlar pıhtılaşınca çocuklarımızınBoyu devrilesi olmalı diyorumBir buçuk milyar gövdenin

Şimdi ben bu titreyen ceylandaHangi dağı koklayayımHıra mı, Uhud mu düşmeli aklımaYoksa tekmelenirken gövdelerimiz kardeş kardeşMil çekip gözlerine yüreğinSus mu diyeyim

Evet beni iyi tanıyınBen sevgilimin gözlerinde yaktımBu şehrin hasret anıtı yüreğiniYaktım yüzbinlerce gölgesiniKorkmuş ve sinmiş dirilerin

Ve şimdi unutacağım seniUnutmadan olmuyor sevdiğimÇatlıyor damarları alnımınAlnımın ve yüreğiminUnutmadan olmuyorAramıza uçurumları giriyorGöklerinVe gözlerin umut veriyor bakınca hemenBiraz İstanbul olsam diyorumBiraz AfganistanVe biraz Medine olsamSokakları karanfil ve gül kokan

Gözlerin umut veriyor banaBiraz İstanbul olsam diyorumDirilip ayağa kalksamBiraz İstanbulBiraz....