İstanbul Biraz

Ben gözlerinde yaktımBu şehrinHasret anıtı yüreğiniYaktımYüzbinlerce şarlatanınıBu şehrinSoğuk bir köpüğün bedenindeİşte bu yüzden azalıyorumİnce inceGörmüyor musunuzBu yüzden yok saydılar beniRuhum daha bendeykenOysa ben yaktımBu şehrin karanfilleriniBirer birerBen tükettim kelimeleriniTüm kitaplarınBilmiyor musunuzElimde mührüm varSöylenen ve kazılan kirli künyenizeVe bir daha doğmayacağımızıUnutmadanZillet’le vuruluyoruz erkek erkekSonra saçlarında ve yanaklarındaKanlı barutlar pıhtılaşınca çocuklarımızınBoyu devrilesi olmalı diyorumBir buçuk milyar gövdeninŞimdi ben bu titreyen ceylandaHangi dağı koklayayımHıra mı, Uhud mu düşmeli aklımaYoksa tekmelenirken gövdelerimiz kardeş kardeşMil çekip gözlerine yüreğinSus mu diyeyimEvet beni iyi tanıyınBen sevgilimin gözlerinde yaktımBu şehrin hasret anıtı yüreğiniYaktım yüzbinlerce gölgesiniKorkmuş ve sinmiş dirilerinVe şimdi unutacağım seniUnutmadan olmuyor sevdiğimÇatlıyor damarları alnımınAlnımın ve yüreğiminUnutmadan olmuyorAramıza uçurumları giriyorGöklerinVe gözlerin umut veriyor bakınca hemenBiraz İstanbul olsam diyorumBiraz AfganistanVe biraz Medine olsamSokakları karanfil ve gül kokanGözlerin umut veriyor banaBiraz İstanbul olsam diyorumDirilip ayağa kalksamBiraz İstanbulBiraz....