Hüznün Son Masalı

Gecelerime kurşun gibi yağıyor hüzünYakut ve mercan deryalarındaBen bir tek seniSımsıkı tutuyorum avuçlarımdaKayıp gidiyor hayat çünküEskiden böyle zamanlardaİşçiler saçlarında tarardıGözyaşlarımıOysa sen gittinVe yetim kaldı buralarŞimdi sultanımdaDenizi sulayıp yıkıyorumVe günde beş kezAy'ı içiyorumŞavkıyan gözlerindeİnciniyor yüreğimDuy beni açelya yüreğim inciniyorVe nihayet bu lâvSusmaya cüret gösterdi iseBir yanardağın koynundaSen yine bilmeyeceksin amaKirpiklerime kaçtınUyuyamıyorumHüzün uçurumlara çekipYağıyor gecelerimeNerdesin nerdesin söyleGel götür od’lara atıp yak beni deEy rüyamda ki, hülyamda ki periBöyleceBu masal daBitsin