Ferman Karaçam

Ellerinde Anormal

sana dönük bir şarkı vardır denizdekanat çırpansana dönük bir dağ vardısana dönük vadiler ve ovalar vardısana dönük mevsimler vardıben bir ayna doğuruyordum sonbahardasıcak sıcak kelimelerimleve herkes aynı kelimeleri kullanıyorduihanet bile paramparça oluyordu gecesana dönük özlemler vardı yıllanmışsen bir çöl oluyordun yüreği kavrulansana dönük yağmurlar vardıçıldırmış gibi düşüyordu damlalar bedenineve sen bir okyanus oluyordunsana dönük ırmaklar usul usul akıyordu derindensana dönük geceler vardı karanlık ve yaralayanve yaprakların uçuşuyordu benim aynamdabenim aynam baharı yansıtırbenim aynam doğurgan ve yabanidirsen ise taptaze bir çiçeksin işte, hepsi buyaprakların üşümesin sonbahar rüzgarındanbenim aynamda gör gülyüzünüve benim elimde solsolacaksan eğer bir günbeni bulduğun yerde sevben her zaman bulunamam ciğerinin ateşindeben her gece gelemem evinizeben gece saat tam onikide vardiyadançıkan fabrika işçisinin bakışlarıyımben diyarbakır'da göğsüne büyükkayalar düşmüşbir işkencehane çığlığıyım çünkübeni bulduğun yerde öp ve kutsayaz güneşi anlamaz benibir sonbaharda ellerine doğdum biliyorsunve vuruldum zeytinkarası gözlerineayak uyduramam o yangın yeri bakışlarınabakışlarının derinliklerinde yitiripyok et bedenimimadem bir gün öleceğimellerinde öleyim

Temalar