Bu Sonbahar Çok Tenha

Sen de bir leyla oldun açtın kapılarımıçatlak dudaklarımdan suya kandırmak içinbir vaveyla saldın ki unutturdun mazimiastın beni vefasız kumral saç tellerineDüştüğüm belalardan kurtaracaktın hanibir bakışın ilaçtı bir gülüşün özgürlükbu dilsiz acıların kuyusunda unuttuntutmadın ellerimden, almadın, çıkarmadınBu sonbahar çok tenha Kameriyeler mahsuntüy kabartan kumrular çatılarda üşüyorsen ise şahdamarımda vuran bir ince hüzünyüreğim öyle öksüz öyle dipten ağrıyor