Boşluğa Düşmek

emdim karanlığıüşüdüm sendendüştüm boşluğuna eski zamanınne bu geceleri ağlamak sensizne bu acıları taşımak bir sırzaman süt emiyor memelerindenkanın birikiyor sıcak küllerdekül tutuştusaçının yangınındanbirikti orada bütün ırmaklarkoptu kıyametim son baharındanemdim karanlığıüşüdüm sendendüştüm boşluğuna eski zamanındağınık gülüşün hicran katıyorgüz yanığı yemyeşil gözlerimeusul usul aktın damarlarımabükülmez bileğim koptu kolumdanen tenha yerinden vuruldu kalbimyandı şahdamarım bakışlarındanağlayışın azgınisyanın yangınnefretin dönüştü bir yanardağadüştüm boşluğunaeski zamanınemdim karanlığıüşüdüm senden