Ferman Karaçam

Aşk Buzlu Bir Yanardağ

üşümek üşümek bir tanemçocuksu gözlerinin alevindetitreyip üşümekve kaçıp gitmek buralardanburalar bana dar geliyorsevdiğimyüreğim sığmıyor göklerin altınavurup gidiyorumrüzgarın kanatlarındabelkısların diyarından ta kehkeşanlaradolaşıyorum yeryüzünügökyüzü,melekleri,yıldızlarıayda duruyor hala canlı ve dipdiriaşkımızın izleriburalar bana dar geliyorbirtanemtutunamıyorum bu zalim dağlara,ovalara, vadileretaşıp gidiyorum okyanuslardanüşüyorumüşüyorumalev alev kartipilerinde üşüyorumdönüp bakıyorum yollaravirane evlerin silueti düşmüşhatıralaradönüp bakıyorum dumanıgöklere biriken yakılmış zamanlarasen daha çocuksun bilmiyorsunaşkın buzlu bir yanardağ olduğunukaldırımların sensizliği nasılhaykırdığımı yüzümedenizin korkunç dalgalarınıve kıyıdaki insafsızçarpıntılarınıve durup durup çılgıncayokluğuna nasıl ağladığınıistanbul,unsen bilemiyorsunüşümek üşümek bir tanemçocuksu gözlerinin alevindetitreyip üşümekve kaçıp gitmek buralardanburalar bana dar geliyorsevdiğimyüreğim sığmıyorçırpınıp duruyor deryalarınuçsuz bucaksız ufuklarındaüşüyorumzümrüt gözlerinin alev alevyangınındaüşüyorum bir tanemüşüyorum

Temalar