Albümdeki Fotoğraf

Bir siyah beyaz İstanbul fotoğrafı vardıdüşüp yitti cebimdenher kapıyı açan anahtarımkensolup kayboldu puslu albümdekilertualimde bir bulut aksanıfırçamda kirli mavikalemimde bal rengi eski bir acıomzumda küflü bir çağ sfenksler arasıyıkıldı kalemimsaçlarım darmadağınşakaklarım, alnım, yüreğim kanparmaklarım kırıkparmaklarım çaresiz, bitkino ben miyim üflesen alev alacakkeskin, saf ve delici bakan çocukhangi sayfayı açsamgenzimde yanık kokusuyüzüme harareti vuruyorsayamıyorum çoksözlüklerden yüzleri bıçak gibisokaklara yoksul kimsesiz çocuklar dökülüyorufalanıyor, boyun büküyor, soluyoracıkıyor, üşüyor, ağlıyor, saçları kül rengibir ülkenin utanç haritasıBir siyah beyaz İstanbul fotoğrafı vardıbu gece hatırladımısırarak dilini imkansızınkaranlık üstüme dökülüncesoldu İstanbul'da çocuklaralbümde acı bir sessizlik içinde o eski fotoğraflar