Konuş

Konuş, dudakların özgürdür senin.Konuş, bu senin kendi dilin.Konuş, bu senin kendi gövden.Konuş, yaşamın hâlâ senindir.

Anla, demircinin tezgâhında nasılAteş tutuşturur çılgınca, demir korlaşırsa;Kilitleri açar onların çenesi,Ve her zincir kırılır artık.

Konuş, bu kısa zaman yeterince uzundurGövdenin ve dilin ölümünden önce:Konuş, çünkü gerçek henüz ölü değil,Konuş, konuş, ne söyleyeceksen söylemelisin.