Faik Ali Ozansoy

Ruhumla Baş Başa

Bir başka çare görmüyorum hiç ifakateEy ruhum iltica et ilâhî tabiate.Ondan deva, şifa ara, ondan sükûn ara.Göklerde serseri, mütelevvin bulutlaraTevdi et ıztırabını, naklet melâlini..Sabit düşüncelerle perişan hayâliniManzûmei nebata çevir, dikkat et ne var?Bir ömre neş’e vermeğe kâfi bedialar.Nisyan edip muhitini boşlukla ülfet et;Kuşlarla arkadaşlık et, ormanla sohbet et.Sahilde dinle hür denizin musikisini,Bir musiki ki hep değişir, daima yeni.Âvâre dalgalar seni şefkatle sallasın..Yahut sen, ey çocuk, ki ezelden kanatlısınUç git dolaş, münevver ufuklarda serseri;Oh iç batan güneşten akan penbe kevseri.Mestol bütün zıya ile, füshatle, şir ile.Bak hep bulutlu, sisli nazarlarla safile.Bin yadın ah elemleri çöktükçe hissineHiç korkmadan sığın gecenin hisli göğsüne; Herkesten üstün anlar o, âvâre şairi,Anlar ne istiyor gece ondan müsafiri.Nermin, siyah kanatları altında bir zamanDinlen, düşünme., hâtıralardan gıda alanDerdin yavaş yavaş uyuşur, binişan olur.Zulmette parlıyanlara dal; bir zaman olurBoşlukta, mâverada uçarsın.... Bu âleminFani alâikinden uzak, şöyle bir gezin,Seyrinde sıyrılır seni tazyik eden bulut.Sen cevherinle baş başasın şimdi... Oh unutMeçhul o iptidayı, karanlık nihayeti,Dünyada haşrolan sonu gelmez sefaleti.

Temalar