Dağım Boran

Gözlerin tutuşturunca bendeki barut karanlığınıSana varınca kuşkular sanrılar sorularlaSana varınca yüzümden hüzünler sıçratarakEtimi çizdirerek geçiyor damarlarımdanUğultusu ince fikrin.Ben, beni dünyaya daha da estiren ezgininO başdöndürücü esrimenin burcundaVardığım bir yol ağzına yüreğimi koyuncaGerçekten yürekbağı olduğunu yaşadıklarımınEvet, anlıyorum.

Kızlar gergef işlerdi gül dalından, bahardaHerkesler bunalırken ağzımda bunaltı benimKarardı aşklara çarçabuk teşne yanımBir kanmazlık boşalttı damarlarıma diye yıllarYüzüne sızan okyanusun rengini bildimBir başına kaldım senin tirşeliğinde.

Bir uçurum kıyısı gözlerin, mağrur, ışıltılıBir cehennem boşanabilir damarlarımdanAcın dağlasın acılarımı, buna razıyımSağanaklar yazgımsa eğer gözlerindeki olsunAlnım ferahlar o zamanTelim düzen tutar

Böylece, karılsın diye günler ağdalı terimizleMademki olancası iki rahmetten biriVardım şuramda bir zifiri aydınlıkVardım gözlerim bir yangın yeriHadi, çığrımdan çıkart beni!

(ASIL ADI GÖKYÜZÜ / 1985)