Ve Burda

Haykırır paleti tutuşan ressam, 'melezim ben',haykırırlar bana kovalanan hayvanlar, 'melezim ben',sızlanırlar gezgin şairler, 'melezim ben',tekrarlar her köşenin günlük acısındarastladığım insan, 'melezim ben've altın kaplamalı tahtadan bir bakireyi okşayanölü bir ırkın gizemine varır bu:'melezdir benden doğma bu acayip çocuk'.Melez değil miyim ben de bir yandançarpışmasında (birleşip, ayrılan)aklımı karıştıran iki gücün,o güçler ki ağaçta daha olgunlaşmadanhapsolmuş meyvenin garip tadınıhissettiğinde beni çağıran.Dönüyorum İspanyol Amerika'sının sınırına,kıtayı saran bir geçmişi tatmaya.Kayıp gitmektedir hatıra silinmez bir yumuşaklıklabir çan sesiyle ta uzakta.