Tomas'la Vedalaşma

Sanadır, kuşatılmış arkadaşım,ak dağların berrak sularına,batık gemi düşünün seni bağladığı yeregider ayrılık şarkım.Uyandım bugünyelkenlerimde kanatlanma arzusuyla,haberleşme mumları tutuyorumduygusuz pusulanın gösterdiğizaman limanına giderken gemi.Dilimi rüzgara veriyorumsözcüklerini gergin gergin tutmak,taze acılarından bir şeyler alıp götürmek içinyaşamakta olduğun şaşkınlıkları paylaşmaya.Yastığını yeşertenbahar da yitti gitti.Ayrılışımı kastetmiyorum,artık yol almayan gemin için diyorum.Anlıyorum seni kırık kanatlı kırlangıç,isterdim Kastilya çeşmesine götürmek,başa çıkabileceğin güçle donatmak.Olaylara eğilmiş bir doktor olsam bileonları değitiremiyor, ancak anlayabiliyorum.Bununla birlikte sihirli bir çözümüm var,Bolivya'da bir madende,belki de Şili'de, Peru veya Meksika'daya da yıkılmış Sonora İmpataratorluğunda,Afrika Brezilya'sının siyahi bir limanında ya dabelki de her noktada bir kelimeöğrendiğimi sanıyorum.Bu çözüm çok basit,etrafıyla ilgilenme, saldır tepeye.Birleştir genç ellerini yaşlı kayayla,günden güne ufak dalgalar halindekıpırdayan kırmızı mercanlara nabzını daya.Günün birinde, hatıram ufuğun ötesindebir yelkenli olsam bileve senin hatıran belleğimde demirleyenbir gemi olsa bilegeleceğe doğru neşeyle yürüyenufuktaki kızıl yoldaşları gördüğümdeşaşkınlıkla haykırmaya başlayacak kuşluk vakti.O korkunç ve beyaz soğukkanlı kötülerşaşkınlığa uğramış gece gibi gerisin geri dönecekler.İşte o zaman, dört duvar arasındasolgun şair,evrenin şarkıcısı olacaksınve sen bahtı kara, ince ruhlu, hasta şairhalkın güçlü şairi olacaksın.