Ergin Günçe

Mandolin

Eski bir mandolindi ölümdü anlatılanKır kahvesinde çocuklara çalardıTemmuz örerken evini sarmaşıkla

Çan çiçekleri göğsünde kuru kalbiSerilince bahçeye rakı sofrasıKucağında mandolin, mandolin ve parmakları

Ne yalnızlık kalır ne aşkNe gizlice bildiği av şarkılarıAy dudağında kuruduğu zamanVe ne zaman görse çocukları

Serin yaz geceleri penceresindenBalkona akınca gölgesiSaçlarında deniz ve uçuşan şapkasıEski bir mandolindi ölümdü anlatılan

Şimdi kış ve uykusuz çocuklarUzak bir mandolin kulaklarında kalan