Avcı

Kalbim, bu sessiz sonbahardaBugünkü atlaslara inanma sakınDüz bir tepsidir dünyaYolun sonuna ulaştın artıkGüzel bir durum kıyısındasın

Bir kırmızı fenersin bir hayli dokunaklıUzayan kar tipisi altındaKalbim, dağların kaybolmuş seninKurtlar falan inmiştir bembeyaz ovalaraBir ağlayışı sustuğun belliŞarkılarını söylerken

Kalbim, göller bölgesindenNe olur gölgeli yollardan yürüBaşında bir şapka güneşten sakınGözlerinden okuyorum acınıBir aile yangınında testilerin kırılmışKavrulmuş gitmiş sanki çocukların

Kalbim benden hatırlısın bilgeler arasındaAvcısın, çünkü bir orman içindesinSulardan içiyorsun, meyvelerden yiyorsunTırmanmak istiyorsun bir tepe dahaGüleçsin nedense bir çocuk gibiKöpeğine gençliğini anlatıyorsun

Güneş bir portakal çığlığıyla battaTutukluk yapıyor kırma tüfeğinDerme çatma kulübenden uzaksınKalbim bir telgraf çek kendi kendineSeni bekliyor son yolculuğunTehna bir istasyonda

İlk karakola teslim ol ya daKöpeği bir dostuna emanet bırakOrmanda bir köşeye göm fişekleriniAnıları bir müzeye gönder istersenBunca yıl yaşadın, yakalanmadınGüzel suçlar işledin, bir tarih oldun artıkEğer bana sorulacak olursa

Her hüznü, her sevgiyi ayakta alkışladınGül kökünden bir pipoBir yasemin ağızlıkYadigar kalsın bezirganbaşıTüm avcılara yadigar kalsın