Soluyan Deniz

Bir çığlık düştü karanlıklardanIssız denize

Ses beton gibi buz tutuyorduBir takım gölgeler gidip geliyorduAy ışıkları gidip geliyorduDeniz yaralı bir tay gibi soluyordu.

Kim bizi çeken ayaklarımızdanSuyun yumuşaklığınaYerin katılığınaGöğün karanlığına.

Bir göz bizi denetliyor - bu muhakkakBir çığlık boğuluyor denizde - bunu iyi duyuyoruzBir ışık kesiyor karanlığı bir ustura ağzındaBilmediğimizi anlıyoruzGörmediğimizi seziyoruz

Yeni bir çağa çıkıyoruz saçlarımızdan.